Nieuws
Kabinetsformatie (22-08-2010)
De vakantie kabbelt langzaam voorbij. De draad van het gewone leven wordt weer opgepakt. Kinderen aan de studie, ouders aan het werk, volle agenda’s, de gebruikelijke dagelijkse filemeldingen, de vertrouwde programma’s op tv en het vergaderseizoen dat weer begint. Komkommertijd is weer voorbij.
De vorming van het nieuwe kabinet kabbelt ondertussen voort. Al direct na de verkiezingen was duidelijk dat het geen eenvoudige klus zou zijn om te komen tot een nieuw kabinet. Dat het echter zo ingewikkeld was, is door velen niet voorzien.
Los van de vraag welke samenstelling het meest logisch en wenselijk is, is het ook bij de onderhandelingen die momenteel plaatsvinden over een VVD-CDA kabinet met gedoogsteun van de PPV weer zo dat velen al een oordeel hebben zonder dat er iets ligt waar over geoordeeld kan worden. Ook bij de onderhandelingen over paars-plus was dit al het geval.
In de komkommertijd worden partijprominenten uit lang vervlogen tijden van stal gehaald om hun commentaar te geven. Veelal eendimensionaal. Het optreden van oud-premier van Agt deze week over deelname van het CDA aan een VVD-CDA kabinet waar de PVV gedoogsteun aan geeft is daar wellicht nog het meest sprekende voorbeeld van.
Arnon Grunberg reageerde hier afgelopen woensdag heel treffend op in de Volkskrant: “Wie meent dat er in Gaza met Hamas gepraat moet worden omdat ze democratisch gekozen zijn, zou ook de PVV een kans moeten geven."
Daarnaast zorgen dit soort optredens ervoor dat er tweespalt ontstaat in de achterban. Dit is beslist niet bevorderlijk voor een snelle voortgang van de formatie.
Kenmerkend voor het hele formatieproces zoals dat sinds de verkiezingen van 9 juni plaatsvindt is dat partijen zich vooral vastbijten in principes. Partijbeginselen in combinatie met het partijprogramma zijn uiteraard de basis om de verkiezingen mee in te gaan en een zo groot mogelijke electorale winst te behalen. Na de verkiezingen moeten we in een meerpartijendemocratie zoals we die in Nederland kennen wel met meerdere partijen, die op dat moment allemaal democratisch gekozen zijn, samenwerken in een nieuw te vormen kabinet.
Partijen om principiële redenen op voorhand uitsluiten van onderhandelingen past daar niet in. Bovendien ondergraaft dat ook de verantwoordelijkheid om snel tot een kabinet te komen. De problemen zijn op dit moment groot en vragen om een krachtdadige regering.
Programmatisch moeten partijen daar met elkaar uit zien te komen, waarbij het bij onderhandelen altijd een kwestie van geven en nemen is. Uiteraard kunnen om die reden onderhandelingen op enig moment niet tot resultaat leiden. Maar niet alleen op basis van de politieke kleur of partijbeginselen. Iedere partij is immers democratisch gekozen.
Anderzijds zijn de uitspraken van Wilders over zijn voornemen om op 11 september te spreken bij de herdenking op Ground Zero, onder andere over de voorgenomen bouw van een moskee naast die plek, in deze fase van de onderhandelingen ook niet echt handig. Als hij daarop aangesproken wordt, wordt dat door hem als demoniserend ervaren. Hij vindt dat hij het recht heeft te zeggen wat hij denkt. Dat is uiteraard een groot goed in de Nederlandse rechtstaat, maar dan dien je ook te respecteren dat een ander een mening heeft over hetgeen je zelf aan uitspraken doet.